W 1982 roku pasażerowie linii tramwajowej 23 zyskali możliwość podróżowania przez cały dzień. Dla mieszkańców osiedla Lecha oznaczało to koniec ograniczenia, które wcześniej pozwalało korzystać z tego połączenia jedynie w godzinach szczytu. Zmiana odpowiadała na ich potrzeby i poprawiała komunikację w tej części Poznania.

Tramwaje docierały do pętli na osiedlu Lecha od 1979 roku. Obsługiwały ją dwie linie, różniące się punktem początkowym: piątka przyjeżdżała z Górczyna, natomiast tramwaje oznaczone numerem 23 rozpoczynały trasę na Lampego.

Sama obecność drugiej z tych linii nie oznaczała jednak, że można było wybrać ją o dowolnej porze. Początkowo jej rozkład obejmował tylko okresy największego ruchu. Mieszkańcy planujący przejazd poza szczytem musieli uwzględniać to ograniczenie, które nie wszystkim odpowiadało. Dopiero wprowadzenie całodziennego kursowania w 1982 roku poszerzyło możliwości korzystania z połączenia.

Z historią tej obsługi wiąże się również zajezdnia przy ulicy Madalińskiego, w której przez lata stacjonowało wiele poznańskich tramwajów. W 1982 roku na trasę linii 23 prowadzącą do osiedla Lecha wyjeżdżały stamtąd trzy wagony typu N.

Źródło: facebook.com/mpkpoznan